Kamienica przy ulicy Kowalskiej nr 10
Nazwa ulicy po raz pierwszy pojawia się w archiwach po łacinie "platea Fabrorum", wkrótce została zmieniona na niemiecką "Schmiedestrasse", która przetrwała do drugiej wojny światowej.
Kamienica nr 10 istniała już w XIII wieku, zbudowana w gotyckim stylu.
Kamienica nr 10 istniała już w XIII wieku, zbudowana w gotyckim stylu.
przebudowa
W 1585 roku przebudowano ją w stylu renesansowym, na zamówienie członka Kompanii Wschodnio-Indyjskiej Aleksandra Niesebetha. Kupiec Aleksander Niesebeth, Szkot z pochodzenia, był ożeniony z Sybillą Langkogel, córką rajcy nowego miasta Elbląg. Prawdopodobnym autorem projektu przebudowy był architekt Hans Schneider von Linden – kierownik prac przy Elbląskim Dworze Artusa. Pochodzenie właściciela domu zostało podkreślone przez umieszczenie w szczycie posążku lwa, herbowej figury Szkocji. Lew trzymał chorągiewkę wiatrową z datą 1585, która oznaczała rok budowy fasady jak i datę układu miasta z Kompanią Wschodnią. Parter ozdobiony był pięknym portalem oraz przedprożem, a poszczególne kondygnacje budynku oddzielał od siebie kamienny gzyms.
W 1585 roku przebudowano ją w stylu renesansowym, na zamówienie członka Kompanii Wschodnio-Indyjskiej Aleksandra Niesebetha. Kupiec Aleksander Niesebeth, Szkot z pochodzenia, był ożeniony z Sybillą Langkogel, córką rajcy nowego miasta Elbląg. Prawdopodobnym autorem projektu przebudowy był architekt Hans Schneider von Linden – kierownik prac przy Elbląskim Dworze Artusa. Pochodzenie właściciela domu zostało podkreślone przez umieszczenie w szczycie posążku lwa, herbowej figury Szkocji. Lew trzymał chorągiewkę wiatrową z datą 1585, która oznaczała rok budowy fasady jak i datę układu miasta z Kompanią Wschodnią. Parter ozdobiony był pięknym portalem oraz przedprożem, a poszczególne kondygnacje budynku oddzielał od siebie kamienny gzyms.
Kamienica reprezentowała klasyczny przykład manieryzmu niderlandzkiego. Była to jedna z pierwszych kamienic zbudowanych w tym stylu, służyła za schemat architektoniczny innym elbląskim kamienicom zaliczanym do stylu klasycznego. Wzór dekoracji był potem powielany w Elblągu wielokrotnie z niewielkimi zmianami w obrębie stosowanego detalu i z użyciem indywidualnie projektowanych portali. Projekt fasady przypisuje się Hansowi Schneiderowi von Lindau, gdyż ten w roku 1587 roku otrzymał wynagrodzenie za projekt dwóch Orthäuser przy bramach Kowalskiej i Targowej. Mianem Orthäus określano budynki narożne jakim była właśnie kamienica nr 10. Dodatkowo szczyty elbląskiego Domu Artusa i kamienicy nr 10 przy ulicy Kowalskiej były niemal identyczne.
delikatesy przy ulicy Kowalskiej
W latach 1881-1902 kamienica należała do kupca Juliusa Nickel. Od 1896 jako pomoc handlowa pracował u niego Paul Salewski, który po śmierci Juliusa przejął interes. Był to sklep z towarami kolonialnymi, winem, delikatesami, dziczyzną i drobiem. W 1925 roku przeprowadzono modernizację delikatesów i przebudowę frontu kamienicy – dodano cztery duże szyby wystawowe. Modernizacja budynku rodziny Salewskich odbywała się pod nadzorem ochrony zabytków. Po przebudowie sklep zajmował powierzchnię ok. 11x11 m. Centralny punkt stanowił słup z drewna otoczony gablotkami i półkami z luksusowymi towarami. Interes prowadziła Ida Salewski wraz z synem Rudolfem, który w późniejszym czasie kontynuował rodzinny interes. Rodzina zmieniła nazwisko z Salewski na Salden.
W latach 1881-1902 kamienica należała do kupca Juliusa Nickel. Od 1896 jako pomoc handlowa pracował u niego Paul Salewski, który po śmierci Juliusa przejął interes. Był to sklep z towarami kolonialnymi, winem, delikatesami, dziczyzną i drobiem. W 1925 roku przeprowadzono modernizację delikatesów i przebudowę frontu kamienicy – dodano cztery duże szyby wystawowe. Modernizacja budynku rodziny Salewskich odbywała się pod nadzorem ochrony zabytków. Po przebudowie sklep zajmował powierzchnię ok. 11x11 m. Centralny punkt stanowił słup z drewna otoczony gablotkami i półkami z luksusowymi towarami. Interes prowadziła Ida Salewski wraz z synem Rudolfem, który w późniejszym czasie kontynuował rodzinny interes. Rodzina zmieniła nazwisko z Salewski na Salden.
Kupiec Rudolf Salden podczas II wojny światowej był oficerem w marynarce wojennej. Pod koniec wojny, podobnie jak wielu elblążan, Rudolf Salden z żoną byli zmuszeni wyjechać do Niemiec, na stałe zamieszkali w Erlangen. Oboje byli bardzo związani z Elblągiem. Ciągle odwiedzali ojczyste strony. Urodzona jeszcze w Elblągu ich córka Marie – Luise Salden została artystką, mistrzynią w barwnym drzeworycie. W lipcu 2008 w Galerii EL zaprezentowała w Elblągu swoje obrazy wykonane techniką drzeworytu.
Hotel Pod Lwem
Rekonstrukcję budynku ukończono w czerwcu 2008r. przy współudziale wielu elbląskich firm. Głównym inwestorem i obecnym właścicielem hotelu jest Zakład Usług Budowlanych "Mytych" - firma, która szczególnie przyczynia się do odbudowy elbląskiej starówki.
Nazwa Pod Lwem pochodzi od rzeźby, która znajduje się na szczycie budynku. Posążek ten jest częścią rekonstrukcji sprzed drugiej wojny światowej.
Hotel Pod Lwem
Rekonstrukcję budynku ukończono w czerwcu 2008r. przy współudziale wielu elbląskich firm. Głównym inwestorem i obecnym właścicielem hotelu jest Zakład Usług Budowlanych "Mytych" - firma, która szczególnie przyczynia się do odbudowy elbląskiej starówki.
Nazwa Pod Lwem pochodzi od rzeźby, która znajduje się na szczycie budynku. Posążek ten jest częścią rekonstrukcji sprzed drugiej wojny światowej.
